Hoe een schoolproject uitgroeide tot een landelijke hype

Door de coronacrisis gingen de basisscholen dicht en moesten kinderen zichzelf in en rond het huis vermaken. Een "berenjacht" organiseren bleek een welkome afleiding. Het idee werd razend populair. In 2019 had bijna iedereen met (jonge) kinderen wel van de berenjachtkaart gehoord. Ga naar buiten en zoek met je telefoon naar knuffelberen die zichtbaar achter de ramen van huizen zijn neergezet.

De berenjachtkaart

Samen met Klaas Schoute heb ik de berenjachtkaart ontwikkeld als onderdeel van het keuzevak IKGEO: een vak waarin online beschikbare geografische informatie wordt gekoppeld aan een overzichtelijke digitale kaart die online te raadplegen is.

Het idee ontstond nadat we een overvolle landelijke berenkaart in Google Maps tegenkwamen. Volgens de beperkingen van Google mag je niet meer dan 20.000 datapunten op één Google Map zetten. Toch was er een wirwar aan lokale Facebookpagina's ontstaan, elk met een eigen berenkaart. Wat zonde dat dit mooie initiatief nu zo versnipperd is, dachten we, en dus begonnen we met het bouwen van een nieuwe, overzichtelijke landelijke kaart waarop alle beren wél een plek konden krijgen.

Nadat we op één dag meer dan 70.000 bezoekers hadden gehad, breidden we de pagina uit, onder andere met gamification en interviews met partijen als Digital Ocean en HBO-I. Landelijke media-aandacht volgde, een interview in de krant en zelfs interesse vanuit de Verenigde Staten.

Wat we geleerd hebben

Ondanks het enorme succes was de berenjachtkaart een hype, en dus tijdelijk van aard. Met het heropenen van de basisscholen werd de app steeds minder gebruikt, wat uiteindelijk het einde van de berenjachtkaart betekende. Als studenten hebben Klaas en ik veel van dit project geleerd.

Wil je meer weten over de berenjachtkaart? Dan kun je hier het (Nederlandstalige) artikel lezen.